Claude Monet’nin The Waterlily Pond (Le Bassin aux nymphéas, harmonie verte) adlı eserinde, nilüferlerle kaplı su yüzeyi yoğun yeşil tonların hâkimiyetinde bir bütün olarak ele alınır. Kompozisyon, suyun yüzeyinde yansıyan bitkisel formlar üzerinden katmanlı ve akışkan bir yapı kurar.

Renkler yeşilin farklı tonları arasında derinleşir; ışık, yüzeyde kırılarak titreşimli ve sürekli değişen bir algı oluşturur. Fırça kullanımı serbesttir ve sahne, doğrudan gözleme dayalı bir doğa yorumu sunar.

Posterin alt kısmında esere dair metin yer alır, tasarıma modern bir görünüm kazandırır. Yoğun ama dengeli renk yapısıyla sakin ve doğal bir atmosfer oluşturarak iç mekanlara uyum sağlar.