Paul Klee’nin 1933 tarihli Venedik’te Küçük Bir Oda adlı eseri, mor tonların hâkim olduğu yüzeyde sadeleştirilmiş iç mekân formları ve bölünmüş alanlarla kurgulanmış soyut bir kompozisyon sunar. Renk blokları ve ince çizgiler, mekânsal derinliği sınırlı ama dengeli bir düzen içinde ifade eder.

Klee’nin geç dönem yaklaşımı, iç mekânı işaret ve renk ilişkisi üzerinden yeniden kuran analitik bir dil geliştirir. Kontrollü geçişler ve geometrik yapı kompozisyonu belirler.

Modern ve sanatsal odaklı iç mekânlarda, özellikle salon ve çalışma alanlarında dengeli bir odak noktası oluşturur.