Mustafa Kemal’in alkol bağımlılığı ve kadınlarla tarz-ı münasebeti, tarihî meşhur simaların
karakter analizi çerçevesinde tetkik edilmesi lazım gelen mühim birer alt problemdir. Söz konusu iki hususiyetden birtakım menfî neticeler zuhur etmiştir. Örneğin Çankaya Köşkünde, cumhurbaşkanlığı makamının ağırlığına mugayyiren striptizci ve zenne oynatılmıştır. Fransa Büyükelçisinin kızı resmî balo sırasında öpülmüş, Büyükelçi kızıyla beraber baloyu terk etmiş ve Türkiye-Fransa diplomatik ilişkileri acaib bir krizin eşiğinden dönmüştür. Alkolün tesiriyle Uşak’ın bombardıman edilmesi bile emredilmiştir. Bu ve emsali tarihî gerçeklikler kamuoyuna teşmil edilmediği halde, Kemalist tarafgir anlatının resmîleştirilmesi suretiyle Mustafa Kemal “aziz”leştirilmiştir. Dahası, şahsa özel kanun da mer’î kılınarak Mustafa Kemal’in “aziz” hatırasının “aziz” olmadığına delil teşkil eden hakikatler ile kamuoyu arasına adeta bir nevi Sedd-i Zülkarneyn de çekilmiştir.

1951’de, Ankara Üniversitesi Yahudi profesörlerinden Ernst Eduard Hirsch’in ticaret hukukçusu olmasına rağmen ceza hukukuna ilişkin uzman tavsiyesi sayesinde yasalaşmış 5816 sayılı Atatürk Aleyhinde İşlenen Suçlar Hakkında Kanun nam Türk Ceza Kanunu sebebiyle tarihî bir şahsiyet olan Mustafa Kemal’in, hakkıyla ve bilimsel ölçütlerle incelenebilmesi ve değerlendirilebilmesi, fevkalade müşkildir. İşbu eser, mezkûr iki alt problemin inkar edilemez olduklarını tesbit etmeyi amaçlıyor. Bu vechile birincil ve ikincil kaynaklardan aynen iktibaslar yapılmış fakat mümkün mertebe yorumlanmamış; doğru yargıya varmak ise okuyucuların takdirlerine bırakılmıştır.