Cengiz Aytmatov'un dünya çapında geniş yankılar uyandıran bu romanı, derin bir çığlık gibidir. Ancak içinde umudu diri tutan, tutsaklığa ve baskılara meydan okuyan bir mesaj taşır. Hikaye, cepheden dönen Yedigey Cangeldi'nin Kazak bozkırlarında küçük bir tren istasyonunda çalışmaya başlamasıyla başlar. Burada tanıklık ettiği ve uzak geçmişinden hatırladığı olaylar, bir siyasi rejimin çöküşünün nedenlerini açığa çıkarır. Aytmatov, insanı yok sayan ve onu makineleştirmeye çalışan sistemin niçin çökmeye mahkum olduğunu gösterir. Yedigey, ölen arkadaşı Kazangap'ın cenazesini defnedilirken, geçmişini, acı-tatlı hatıralarıyla birlikte gözden geçirir. Bu olay, "asra bedel bir gün" olarak adlandırılır. Aytmatov, geçmişi, bugünü ve yarını ustalıkla birleştirirken, "Demiurg" uzay araştırmaları programının insanlarla iletişim kurma çabalarının dünyadaki yansımalarını gösterirken, okuyucuyu içsel bir yolculuğa davet eder. Nayman Ana'nın hikayesi aracılığıyla "mankurt" kavramını tanıtarak, insanın hafızasını ve hatıralarını kaybetmiş, içi komutlarla dolu bir varlık haline gelmesini betimler. Bu kavram, okuyucuyu insanlığın derinliklerine daldırarak düşündürür.