Henri Rousseau’nun 1897 tarihli The Sleeping Gypsy eseri, çölde uykuya dalmış bir figür ile ona yaklaşan bir aslanı sade ve durağan bir sahnede betimler. Ay ışığı altında uzanan kompozisyon, figürün yanında yer alan mandolin ve su kabı gibi detaylarla dengelenir.

Naif sanatın karakteristik özelliklerini taşıyan eser, düz yüzeyler, belirgin konturlar ve gerçeküstü bir atmosfer ile tanımlanır. Perspektifin bilinçli sadeleştirilmesi, sahneye zamansız bir etki kazandırır.

Minimal ve sakin kompozisyonu sayesinde yatak odası, oturma alanı veya dinginlik odaklı iç mekânlarda dengeli bir vurgu oluşturur.