Hz. Hüseyin ve yakınlarının, 10 Muharrem 61 (10 Ekim 680) yılında Kerbela'da yaşadıkları olay, İslam tarihinin en üzücü hadiselerinden biridir. Ehl-i beytin ve beraberindekilerin susuz bırakılarak türlü eziyetlere maruz kaldığı ve nihayetinde şehit olduğu bu olay, günümüze kadar teessürle anlatılmıştır. Hz. Ali'nin vefatından sonra çocuklarına ve ailesine yapılan kötülükler, millet vicdanında derin izler bıraktığı için, şairler ve yazarlar bu konuyu edebiyat sahasına taşımışlardır. Kerbela'da yaşanan acı olaylar, şiirler, ağıtlar, mersiyeler, menkıbeler ve efsaneler aracılığıyla nesilden nesile aktarılmış ve nihayetinde "maktel" adı altında bir edebi tür oluşmuştur.

Ehl-i Beyt taraftarı şairlerin bu olaya bizzat tanıklık etmeleri ve savaş alanında mersiyeler söylemeye başlamaları, öncelikle Kerbela merkezli eserlerin yazılmasına zemin hazırlamıştır. Zamanla, aslında kısa bir şekilde anlatılabilecek olan olay, öncesinde ve sonrasında yaşananlarla genişletilmiş, olağanüstü ve efsanevi olaylarla birlikte "Maktel-i Hüseyin" adı altında toplanmıştır. Özellikle edebi eserlerde uzun ve ayrıntılı bir şekilde anlatılan bu efsanevi ve etkileyici durumlar, olayın Müslüman toplumlar üzerinde bıraktığı derin etkiden kaynaklanmaktadır.

Bu bağlamda, Türklerin İslam'ı kabul etmesiyle birlikte, Kerbela'da yaşananların Türk edebiyatında anlatıldığı örneklerle karşılaşmaya başlanmıştır. Olaya zaman zaman atıfla değinilmiş; zaman zaman da konuyla ilgili bağımsız eserler kaleme alınmıştır. Özellikle bağımsız eserlerin yazılmasındaki amaç, olayın gerçeğini tartışmak değil, olayın üzüntüsünü zihinlerde ve kalplerde canlı tutmaya çalışmaktır. Okuyucularla buluşan "Maktel-i Âl-i Resûl" de Türkçe olarak kaleme alınmış, yazarı bilinmeyen bir eserdir.