Claude Monet’nin 1882 tarihli Cliffs at Pourville adlı eserinde, yüksek falezlerin kıyıya hâkim olduğu bir deniz manzarası ve uzakta ilerleyen yelkenliler görülür. Ön planda konumlanan iki figür, sahneyi sessiz bir gözlem anı olarak dengeler.

Renkler doğal ışık etkisiyle parçalı bir yüzeyde çözülür; kayalıkların sert formu ile denizin akışkanlığı arasında kontrast kurulur. Fırça darbeleri atmosferi anlık ve değişken bir algı üzerinden inşa eder.

Doğal tonları ve sakin kompozisyonuyla aydınlık, dengeli iç mekanlarda sofistike bir odak noktası oluşturur.