İsmail Hakkı Bursevî (1653-1725), Aziz Mahmud Hüdâyî döneminde ortaya çıkan Halvetî-Celvetiyye yolunun takipçisi olarak, dinî ve tasavvufî alanda derin izler bırakmıştır. Tefsir, tasavvuf, hadis, fıkıh, kelâm gibi birçok alanda eser veren Bursevî'nin şiir alanında da on binlerce manzumesi bulunmaktadır.

Halvetîlik'in önemli prensiplerinden biri olan ve diğer tarikatlarca da benimsenen "esmâ-i seb’a" zikri, Celvetiyye tarikatının da önemli prensiplerindendir. Bu zikir usulüne göre, nefsin yedi mertebesi ve sıfatı kabul edilir ve her bir mertebe için Allah'ın yedi isminden biri zikredilerek nefis terbiyesi gerçekleştirilir. Bursevî, bu konuyu "Risâle-i Esmâ-i Seb’a" adlı eserinde ele almıştır. Ona göre, esmâ zikri, insanın gelişimine açılan yolları temsil eder ve adeta hayat için bir şarttır.