Edvard Munch’un The Kiss adlı eseri, birbirine sarılan iki figürü karanlık bir iç mekânda tek bir kütle gibi birleşmiş halde betimler. Pencere önünde konumlanan sahnede figürlerin sınırları erir, yüzeyde yoğun bir birlik duygusu oluşur.

Sadeleştirilmiş form, koyu tonlar ve yumuşak geçişler, kompozisyona içe dönük ve yoğun bir yapı kazandırır. Figür ile mekân arasındaki belirsiz sınırlar, yüzeyde bütünleşik bir etki oluşturur.

Modern ve minimal iç mekanlarda güçlü ve odaklayıcı bir vurgu unsuru olarak konumlanır.